Ως το τέλος του κόσμου (οι τροτσκιστές οι φίλοι που σαπίσαν στο κέντρο)

Τις ποιητικές μου αρλούμπες θα πρέπει
ν’ αρχίσω για να τα περάσω καλά να τα
βγάλω πέρα ως το τέλος του κόσμου να
ομολογήσω πως μ’ αρέσουν οι άσχετες
μυρουδιές. Πατάτες τηγανιτές βραδινή
ομίχλη σκέλια υγρά στα περίχωρα κρεβατιού.
Να τα λέω χύμα σαν κάτι ψωμωμένους
ορθολογιστές. Ν’ ανοίγω πόρτες να κλείνω
παράθυρα να ξέρω γεωγραφίες φαρσί. Που
χτυπάει τώρα η βία; ποιο κέρδος με φως
και με θάνατον ακαταπαύστως εισπράττουν
οι πρακτικιστές; οι τροτσκιστές οι φίλοι
που σαπίσαν στο κέντρο. Στο απαρτχάιντ
ποιου νοικοκυριού να τα περνάς καλά
με βιασμό και φαγάκι και αντριλίκι ενδόμυχο
κυρά μου εσύ, σε ποια σπάργανα κωμοπόλεως
την έμμηνη ρύση σου σπαταλάς!

ΑΠΟ > ΑδεσποτοςΣκυλος